{"id":6566,"date":"2005-12-26T13:50:13","date_gmt":"2005-12-26T13:50:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.yesiwood.be\/?p=6566"},"modified":"2014-03-04T08:10:52","modified_gmt":"2014-03-04T08:10:52","slug":"december-2005","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/2005\/12\/26\/december-2005\/","title":{"rendered":"Lettres de mon Chantier"},"content":{"rendered":"<p>Een half jaartje later, het lijkt bijna een halve eeuw later. Wij zijn\u00a0nu allebei in ieder geval over die persoonlijke grens heen ondertussen.Zondagochtend, zondagrust, en we weten plots allebei terug heel goed\u00a0waarvoor dat ooit weer was uitgevonden. We bekomen van onze eerste\u00a0sloopwerken gisteren aan het huis. Het vloertje van het salonnetje is\u00a0helemaal bezweken onder Roos&#8217; haar zot geweld ( Maurice zei &#8220;les\u00a0femmes \u00e7a casse tout&#8221;), en ik heb de patientjes allemaal naar buiten\u00a0gesleept met ons Amsterdams winkelkarretje dat hier een nieuw leven\u00a0tegemoet gaat. De tegeltjes liggen nu netjes in rotten van 100\u00a0gestapeld tot ze straks ( schreef de optimist) in het halletje een\u00a0definitieve plaats krijgen.<\/p>\n<p>Nee, we zijn niet in een tentje in de tuin gaan kruipen ondertussen.\u00a0We hebben een klein appartementje in Albi gehuurd, ons &#8220;petite Suisse&#8221;netjes, proper, alles in orde, warm- waar we ons in de avondterugtrekken voldaan van het harde werk. Datbetekende vorige week n\u00f3g een verhuis(je) van onze lokale spullen, wat een heerlijk d\u00e9j\u00e0 vu gevoel! Nu begrijpen we ten volle wat out-of-the-box-thinking\u00a0betekent&#8230;Het voordeel is dat de verhuisshock voor ons stads-pietjes\u00a0terug wat is afgenomen, met alle levensnoodzakelijkheden ( de bakker\u00a0zondagochtend, de slager, de brasserie) allemaal terug binnen\u00a0handbereik. De psychiater hier zegt dat we ons parkeertrauma van\u00a0Amsterdam goed aan het verwerken zijn, we slaan niet meer in paniek\u00a0als we een straat zien zonder parkeermeter. Vrijdagavond voor heteerst naar het theater(tje) gegaan om de hoek, een echte bonbonni\u00e8re.Denk aan de (Amsterdamse natuurlijk) stadsschouwburg, maar dan met \u00e9\u00e9n tiende van het aantal zetels.Er is al veel veranderd in de tuin, en er blijft nog altijd veel te veranderen. Een heleboel muurtjes zijn al af, de helft van het gazon is al groenig aan het worden, het lijkt of de beschaving stilaan terugkeert. David heeft goed wortel geschoten bij ons, en is er tegenwoordig een modderbad kuur aan het volgen. De hele week regen, het geeft een gevoel hoe het in 14-18 in de loopgraven koude kille plakkerige miserie moet geweest zijn. Maar voor jullie te veel medelijden krijgen, in november hebben we twee weken lang alleen maar blauwe lucht en stralende zon gezien, en werd de lunch door Mama Rosa s&#8217;middags op het terras geserveerd&#8230; De plannetjes voor de rozentuin zijn af, ondertussen zijn de Madame Carri\u00e8res, Cuisses de Nymphe \u00e9mues, Pimpinelfolia Stanleys, Comtes de Chambord en andere genodigden al allemaal gearriveerd voor het grote rozenbal, en gaan ze straks na Nieuwjaar (met hun wortels) de grond in. We krijgen in maart nog wat stekjes wijnranken van onze oude buur, vroeger was een derde van het dorp nog wijngaarden, dus daarmee zetten we de traditie toch nog wat<\/p><\/div>\n<div>voort. Ondertussen is de bedevaart van aannemers en artisans volop< losgebarsten, het lijkt of we pal op de route van St Jacques van< Compostella zitten. Ik houd nu iedere dag spreekuur, en de wachtzaal zit alle dagen vol. Mijn vocabulaire de construction neemt de allures aan van een encyclopedie, van chevrons tot hourdies, van \u00e9querre en bias, en niveau betekent niet niveau maar waterpas. De ene brengt ons in contact met de andere, een lange lange keten van relaties. Er zijn ook (soms letterlijk) bergen werk, en je kan er je even druk in en op maken als in een normale kantoorbaan, maar het is ook heerlijk om gewoon ergens te begginnen en niet een deadline voor jezelf uit te vinden. En het tweede dat me opvalt is hoeveel een huis wel weegt. Alles wat je vastpakt weegt, en als je dan terugkijkt op wat je allemaal versjouwd hebt kijk je er helemaal anders naar. \n\nDe open haard laat weer een hele andere aantrekkelijke kant zien. Alle< brokjes en stukjes hout van al de brioches van de vorige eigenaars (koterie voor de Vlamingen) worden nu omgezet in deugddoende vlammetjes waar we onze versteven ledematen komen aan warmen bij de koffie s'ochtends en de infusion tijdens de middagpauze. s'Middags gaan we een routier-restaurantje in de buurt opzoeken, we zitten er tussen Poolse loodgieters en Portugese kasseileggers, l'Europe \u00e7a se construit! En een viergange(tjes)menu inclusief wijn voor elf euro, daar kan Spanjer en van Twist in Amsterdam toch niet tegen op. \n\n\nOnze handen beginnen er ondertussen al een beetje als schuurpapier korrel 80 uit te zien, en de eelt van het urenlang computertoetsen is vervangen door een wat ruwere versie. Onze vingernagels zijn verstevigd met een randje cement, en de grijze haren vallen plots veel minder op tussen al het stof dat we doen opwaaien.\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een half jaartje later, het lijkt bijna een halve eeuw later. Wij zijn\u00a0nu allebei in ieder geval over die persoonlijke grens heen ondertussen.Zondagochtend, zondagrust, en we weten plots allebei terug heel goed\u00a0waarvoor dat ooit weer was uitgevonden. We bekomen van onze eerste\u00a0sloopwerken gisteren aan het huis. Het vloertje van het salonnetje is\u00a0helemaal bezweken onder Roos&#8217;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[115],"tags":[],"class_list":["post-6566","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blogje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6566","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6566"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6566\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6566"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6566"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6566"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}