We verlaten de snelweg in een zonovergoten avondlandschap vlak voor de\u00a0brug van Millau. Het stukje snelweg van Clermont-Ferrand tot hier\u00a0doorheen de Aveyron is \u00e9\u00e9n van de mooiste van heel Frankrijk. De pas\u00a0geoogste korenvelden liggen er als evenzoveel uitnodigingen om een\u00a0hele nieuwe generatie van impressionisten aan het werk te zetten. Het\u00a0belooft weer voor de derde keer- een lange hete zomer te worden,\u00a0voor 35 graden draaien we ons hand niet om.<\/p>\n
We komen thuis op de werf, want dat is het (zes maanden later dan\u00a0afgesproken) nog altijd. Bij het binnenkomen in ons huisje lachen een\u00a0stel afvoerbuizen ons vriendelijk toe. Waar vroeger het toilet stond gaapt nu een afgrond. Welkom thuis! De volgende dag komt onze\u00a0loodgieter fluitend binnen en kijkt ons met zijn onschuldige\u00a0helderblauwe ogen doodverbaasd aan van “Ik dacht dat jullie hier pas\u00a0op het eind van de week toekwamen”. De sloeber. Na een dagje knutselen\u00a0kunnen we eindelijk s’avonds onze bilspieren ontspannen, wat een\u00a0opluchting!<\/p>\n
Maurice de ex-postbode heeft ondertussen al wel het tuinhuisje bijna\u00a0klaar om onze status van daklozen te kunnen kwijt geraken. Ik kan aan\u00a0het werk, een dakje leggen en plein sud is quite a challenge, maar het lukt uiteindelijk wel aardig- al kan ik s’avonds geen arm meer\u00a0opheffen van vermoeidheid om aan mijn glaasje ros\u00e9 te geraken. Ca\u00a0change de la vie de bureau.<\/p>\n
Het tuintje begint stilaan een paar van zijn nieuwe charmes bloot te\u00a0geven, en de betonmolen begint steeds verder weg te sluipen van het\u00a0huis. Maar vader en zoon Boudou zijn harde werkers, en stielmannen..\u00a0S’avonds om acht uur zijn ze nog de laatste steentjes aan het zetten.<\/p>\n
Op zaterdag belt David, zijn rug is helemaal kapot. Wij voelen ons\u00a0bijzonder schuldig dat hij zo heeft gesleurd aan de zware stenen, hij\u00a0moet absoluut zeker naar de dokter. Drie dagen lang geen nieuws. We bellen hem thuis, en horen dan pas dat hij op zijn vrijgezellenavond het zotje\u00a0heeft uitgehangen. Beaucoup d’amour, pas de piti\u00e9! Een week v\u00f3\u00f3r zijn\u00a0huwelijk, krijgt hij van zijn lief toekomstig vrouwtje huisarrest en\u00a0mag voorlopig niet meer in onze tuin komen spelen.<\/p>\n
Ondertussen doet het zwembadje zijn naam eer aan van “stille waters\u00a0diepe gronden”. Zo diepgroen zelfs dat we de bodem al niet meer zien.\u00a0En stil is het ook, en lang. De tweede week komt er eindelijk beweging in de zaak. Het boeltje wordt leeggepompt, met al de algen kunnen we\u00a0een Centre de baln\u00e9otherapie beginnen, de stenen trapjes worden gehakt\u00a0en gehouwen en gemetst, en alles wordt schoongespoten en gepalpeerd,\u00a0klaar voor de eindlaag<\/p>\n
Tot we het franse fenomeen van “le Si\u00e8ge”\u00a0leren kennen. We kunnen er niets aan doen, het is het hoofdkantoor dat\u00a0beslist wat en waar wanneer wel ( en vooral niet) gebeurt. Daar is\u00a0geen protest tegen bestand, ” all resistance is futile”. Twee weken\u00a0later vertrekken we met nog altijd een leeg zwembad, maar met alle\u00a0oprechte verzekeringen dat het alleszins de week erop zal gebeuren,\u00a0sauf mauvais temps, force majeure, chasseurs, pluies, et causes\u00a0inattendues. Het is duidelijk dat Allah zich goed thuisvoelt in Frankrijk<\/p>\n
Wat wel goed loopt is de hele administratie. We hebben de\u00a0bouwplannetjes eindelijk klaar, we tekenen driehonderd documenten bij\u00a0de architect, en laten alles per direct achter in de handen van onze burgemeester. Een uur later is het al in de post naar Stedebouw, met avis favorable. De voordelen van een klein dorp, Small is Beautiful.<\/p>\n
Op een avond gaan we nog terug naar de Jardin des Paradis in Cordes, waar\u00a0we de eerste idee\u00ebn voor onze tuin hadden opgedaan. Er is een picknick\u00a0nocturne, en er dwaalt een Marokkaanse verteller rond, die hele\u00a0massa’s ouderen en kinderen boeit als een verteller van Hamelen. Een\u00a0tuinbank, die vol rijen kinderen zit, valt plots van de spanning\u00a0omver, kinderen rollen over de grond, de verteller barst uit in\u00a0lachen. In grote verontwaardiging staat een tienjarig jongetje te\u00a0brullen tegen hem “Mais monsieur [ eikel kennen ze nog blijkbaar niet\u00a0in Frankrijk red] on a failli se tuer”. Waarop de verteller hem zachtjes antwoordt: “Mais mon enfant, on ne se tue pas au Paradis”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
We verlaten de snelweg in een zonovergoten avondlandschap vlak voor de\u00a0brug van Millau. Het stukje snelweg van Clermont-Ferrand tot hier\u00a0doorheen de Aveyron is \u00e9\u00e9n van de mooiste van heel Frankrijk. De pas\u00a0geoogste korenvelden liggen er als evenzoveel uitnodigingen om een\u00a0hele nieuwe generatie van impressionisten aan het werk te zetten. Het\u00a0belooft weer voor de derde keer-<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[115],"tags":[],"class_list":["post-6554","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blogje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6554","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6554"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6554\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6554"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6554"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.yesiwood.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6554"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}